Nog rap wat 2007

Ik kreeg een stokje met eindejaarsvragen toegeworpen door Frank.

3 artiesten die ik in 2007 leerde kennen

Er waren er heel wat, maar die me nu even het meest zijn bijgebleven:

• Exploding Star Orchestra - een eclectische 14-koppige big band onder leiding van trompettist Rob Mazurek. Hun plaat We Are All From Somewhere Else, die ik dan weer leerde kennen via de Freejazz-blog van Stef, is één van de meest kleurrijke, ambitieuze platen die ik dit jaar hoorde, en uiterst geschikt voor voor liefhebbers van avontuurlijke, moderne jazz, rock en experimentele muziek. Op 23/2 staat ESO in de Brusselse Botanique (de dag ervoor in de Kortrijkse Kreun), al weet ik niet in welke bezetting. Ze staan daar trouwens met een andere band die in dit trio voorkomt, nl.:
• Zu. Italiaanse jazzpunk. Denk Nomeansno, maar dan meer experiment, meer jazz, geen zang. Ik kende hen van naam en reputatie, maar heb hun kracht pas echt aan den lijve ondervonden toen ze de Brusselse Recyclart begin dit jaar op z’n kop zetten met een overdonderend offensief. Drums + bass + baritonsax, en het resultaat is vermoeiend en een echte uitdaging, maar tegelijkertijd opwindend zoals weinig dingen nog voor me zijn.
• Bruno Deneckere. Vlaamse rootsartiest van internationale klasse. Uiteindelijk overtuigd door collega RoenHetZwoen, het Geweten van de Vlaamse Muziekbeluisteraar, die al een tijdje hoog op liep met Deneckere en ook o.m. H.T. Roberts, wiens Acres Of Time ook een schitterende plaat is. Deneckere dus. Als voor elke vijf personen die een plaat van Milow, Admiral Freebie of Kowlier in huis halen er ook eentje Someday zou kopen, dan zou dat al een schone zaak zijn.

3 dingen die ik niet licht zal vergeten

• Het optreden van Neurosis op Roadburn, een festival voor zwaar lawaai in de Tilburgse 013. Wat een overdondering.
• De verhuis van Brussel naar Geraardsbergen deze zomer. In het bijzonder: de tijd en moeite die ik heb gestoken in het schoonmaken van twee trappen. Twaalf dagen, vijfentwintig liter allerhande producten, blaren op m’n handen en weken een stijve/pijnlijke rug.
• Het overlijden van mijn grootvader en vooral het feit dat het enige dat ik kon bedenken “opgeruimd staat netjes” was. Daar had ik mezelf zelfs even verrast. (hey, ik ben eerlijk en weet waarom)

3 stommiteiten/blunders

• Ik had me voorgenomen Someday van Bruno Deneckere te bespreken voor goddeau. Daar is niets van in huis gekomen. Wat een zonde, zeker omdat zo’n artiest de aandacht beter kan gebruiken dan namen die een eigen promomachine hebben.
• Ik had eens tandpijn en deed er niets aan. Het zou wel vanzelf verdwijnen. Een paar keer dat signaal genegeerd en tenslotte eens een hele nacht staan ijsberen en m’n vuisten tegen de muur staan stompen van de pijn. ‘s Anderendaags naar de tandarts van wacht, die m’n wijsheidstand op bijzonder boertige wijze eruitrukte (en zonder handschoenen, de vetzak!). Volgende keer maak ik meteen een afspraak, da’s beloofd.
• Ik had me voorgenomen om het roken volledig te laten en dat is niet gelukt (ik ben zo’n lullige sociale roker die niet thuis of op het werk rookt, maar wel als ie ergens naartoe moet). Ik had me voorgenomen om na de verhuis iets te zoeken dat m’n dagelijke wandeling van/naar het werk zou vervangen, maar dat is er niet van gekomen. Resultaat: ik vervet. En ook: ik had me voorgenomen om op zoek te gaan naar ander werk. Ik ben niet verder geraakt dan één eerste ronde voor een nieuwe functie. Ik zie wel voor 2008, maar ik maak géén voornemens. Tenzij werk maken van iets serieus proberen te schrijven.

3 dingen waar ik trots op ben

• De optredens die we met de band spelen. Dat we ons ding doen. Dat ik daar iets kwijt blijf kunnen dat m’n mentale gezondheid ten goede komt. De split die we opnamen met Pablo Diablo was best geslaagd, maar de optredens, hoe schaars ze ook mogen zijn, maken het af. Vooral spelen in een zo goed als lege Lido in Grobbendonk met The Killbots was kicken. Ook het feit dat we na vijf jaar nog steeds ons ding doen en binnen een paar maanden een nieuw album gaan opnemen.
• “Trots” is een verkeerd woord, “tevredenheid” zou beter zijn. Ik ben content dat ik weer wat meer lees de laatste maanden. Het is wel een beetje ten koste van m’n schrijfproductiviteit, maar dat is, hoop/denk ik, een kwestie van zoeken naar een juiste balans.
• Ik ben veel te slordig, maar nu en dan schrijf ik in m’n platenrecensies zinnen, of merk ik dingen op, waar ik achteraf een beetje tevreden over ben. Al kan ik me nu niets concreet herinneren.

3 gekochte of gekregen dingen

• De recentste editie van de Penguin Guide To Jazz. Van mijn vriendin. Als ik ook de 2008-editie krijg, dan is ze al helemaal geweldig. Ha!
• Aardig wat cd’s. Die koop ik vooral zelf.
• Mijn moeder geeft me, als ik haar bezoek, regelmatig dingen mee voor in den diepvries die we later kunnen opeten. Ze zijn altijd lekker. Mijn moeder kickt ass.

3 mensen die dit stokje van mij krijgen

Roen, Staan en Marc

NP: Richard Thompson – Strict Tempo