Boekenoogst

• Henry Scott Stokes – The Life And Death Of Yukio Mishima. Een biografie. Omdat Mishima een van de meest intrigerende figuren uit de twintigste eeuwse literatuur is. Bewijs.
• Carl Hiaassen - Hoot. Omdat het andere boek dat ik van hem las – Native Tongue – uitstekende lichtverteerbaarheid was. Komische crime à la Elmore Leonard, of zoiets.
• Andre Dubus III – House Of Sand And Fog. Omdat ik hou van de kortverhalen van zijn vader, ook Andre Dubus geheten. Het boek heeft een ietwat verdachte Oprah’s Book Club-sticker, maar dat kon me er niet van weerhouden om het in het mandje te kwakken.
• Richard Russo – Empire Falls.  De schrijver was me tot nu toe onbekend. Omdat de achterflap veelbelovend was en de roman bedacht werd met de Pulitzer. Ik moet en zal die Pulitzer/National Book Award-winnaars ooit allemaal gelezen hebben.
• Mikal Gilmore – Shot In The Heart. Onlangs las ik Norman Mailers monumentale The Executioner’s song, over het leven, de moorden, het proces en de dood van Gary Gilmore. Dit is het relaas van zijn broer, ooit nog muziekjournalist voor Rolling Stone (toen dat nog geen kakgazet was met autosodomie als grootste talent).
• Luke Rhineheart – The Dice Man. Omdat de premisse van de roman – een pseudo-filosofisch spelletje waarbij je je keuzes laat bepalen door de dobbelstenen – nog wel boeiend leek.
• Michael Booth – Just As Well I’m Leaving. Omdat ik nu en dan graag reisliteratuur lees en omdat Booth vergeleken wordt met Bill Bryson (en diens reisboeken zijn fun).

Al dat moois voor een zachte 11,75 euro. In de Pêle-Mêle, ’s lands tofste soldenbarak (waar de afdeling Nederlandstalige boeken wel nog een beetje te wensen over laat).

NP: The Velvet Underground – VU