Man man, screw the naysayers deze keer toch maar: The Shield blijft uitermate sterk, ook na de eerste, succesvolle seizoenen. Er is geen bal veranderd aan de formule: er wordt nog steeds geopereerd vanuit the Barn, detective Vic Mackey (Michael Chiklis) leidt het immorele, corrupte strike team, personages hebben hun duistere kantjes, er is geweld, a whole lotta foulmouthing, en het wordt allemaal gefilmd met die nerveuze handheld cameras, maar ook: het is spannend, beklijvend, intrigerend. Het is onvermijdelijk om The Shield te vergelijken met die andere superieure flikkenserie, The Wire. Ik vind beiden behoorlijk geweldig en toch ligt de aanpak van de twee soms mijlenver uit elkaar. Terwijl The Wire zich ontplooit met een schijnheilige rust, soms meer heeft van non-event theater en complete kalmte uitstraalt, is The Shield pure adrenaline: gejaagd, confronterend, direct. Beide hebben hun verdiensten, beide blinken uit in hun stijl. Als The Wire iets heeft van een obscure baksteen van een roman, een web van intriges en verbanden, dan is The Shield een roman van Elmore Leonard, PATS PATS PATS. The Wire is Bob Dylan, eindeloos intrigerend, maar ook soms moeilijk, tegendraads en langdradig (als je er niet van houdt). The Shield is AC/DC: swingen, rocken, een peer op a mulle, zoiets. The Wire is de mysterieuze kat, The Shield is als zijn hoofdpersonage: een pitbull met schuim in de mondhoeken.
Wat seizoen vijf zo geweldig maakt is de toevoeging van een tweede pitbull: internal affairs agent Jon Kavanaugh, vertolkt door de goddelijke Forest Whitaker (Bird!, Ghost Dog! The Last King Of Scotland!), die het op Mackey gemunt heeft en hem voor eens en altijd wil doen opdraaien voor de moord op een collega (zie: Season 1) en alle andere misdaden waarvoor hij verantwoordelijk gesteld kan worden. Als gastactrice in seizoen 4 was Glenn Close al behoorlijk overtuigend, maar Whitaker is geniaal als de geobsedeerde jager die in Mackey alles vindt waar hij principieel tegen is. Natuurlijk bevat de serie weer genoeg drug raids en assaults, en wordt er uitstekend weerwerk geboden door de overbekende nevenacteurs, maar alles draait om het gevecht tussen Kavanaugh en Mackey, een strijd die zal eindigen in een shockerende climax aan het einde. Season 6, oorspronkelijk opgevat als deel twee van Season 5 en ook het einde van de serie, bevat een aflevering minder (tien), biedt dezelfde kwaliteit, maar voelt minder aan als een volwaardig seizoen. De eerste drie afleveringen lijken deel uit te maken van 5, nieuwe elementen worden plots ingevoerd en als het een aflevering of zes later dan ten einde is, weliswaar met een goeie cliffhanger naar het zevende (en laatste) seizoen, dan zorgt het voor een onvoldaan gevoel. Maar toch: The Shield behoort tot de beste series van de laatste jaren wat mij betreft en biedt zoveel meer dan wat het oog aanvankelijk ziet. Dit bekijken aan een tempo van één aflevering per week is pure waanzin. Als de DVD ergens voor uitgevonden is, dan is het wel dit soort series. (5: ****1/2, 6: ****)
NP: Sharon Jones & The Dap-Kings – 100 Days, 100 Nights
Ben een grote seriefan maar The Shield is me altijd blijven ontgaan. Nu wou ik zeker mee zijn op VT4 (seizoen 3), maar de eerste aflevering was ik al vergeten, de tweede wou ik opnemen maar het einde stond er niet op (het was veel later begonnen) en dus heb ik het weer opgegeven. Ik haal mijn schade zeker in op dvd, zeker aangezien je de nadruk legt op de verslavingsfactor. Ben nu overigens aan Deadwood bezig, grandioos in al zijn soberte.
The Shield heb ik ook toevallig eens op tv gezien. Het leek me wel goed, maar het was al te lang bezig om te kunnen volgen. Het eerste seizoen in de bib gehaald, meteen verkocht, en me dan steeds de rest aangeschaft. Zeker de moeite!
Deadwood is fantastisch; van de eerste tot de laatste minuut! De dialogen, het personage van Al Swearengen, etc, onvergetelijk. Open a can of peaches, cocksucker!
Ik zou er nooit opgekomen zijn om dit te bekijken, maar de aanwezigheid van de geniale Forest Whitaker maakt me razend benieuwd.
Btw, binnenkort trouwens “Damages”met Glenn Close (nu te zien op BBC1 maar heel laat en ik ben nogal onhandig met video’s dus heb al wat gemist) op Kanaal2 (vertelde Sven me, of was het VT4?)
Je vergelijking met THE WIRE makes sense. Beiden behoren tot een ander genre. Is McEwen beter dan Contador? Ieder zal de ander kloppen op zijn terrein.
Maar na 5 afleveringen THE SHIELD (season 1) haakte ik definitief af. Het is me te ongeloofwaardig. In een comic van Frank Miller stap je een parallel universum binnen waar alles over the top is. Zeker het geweld. The Shield gaat niet al the way (à la AC-DC) maar houdt gas in (We zien detective Mackey ook in zijn achterkeuken, behind the crimescene. Maar wie wil met Dirty Harry naar het oudercontact van zijn jongste?). Die zweem van realisme zit het cartooneske net in de weg.
Superman kan vliegen. Natuurlijk, hij is superman.
Mackey gaat aan de slag met plaktattouages en overvalt tijdens zijn diensturen een politiepatrouille (of iets van die strekking). Arrestanten zitten soms 48 uren samen in een met kippengaas afgespannen hoek van het bureau. Mackey kan ze daar naar hartelust intimideren, bedreigen en kletsen geven.
In Sin City ben ik mee. In The Shield niet.
(Hetzelfde geldt ook voor OZ)
Never the less: enjoy!
Mja, ik kan je redenering volgen maar heb er zelf geen probleem mee (net zoals ik een aantal bezwaren opzij kan zetten bij hopen andere films/series). Enerzijds heb je rechttoe-rechtaan actie en anderzijds de (poging tot) karakteruitdieping (die in de loop van enkele seizoenen toch ook de tinten tussen zwart en wit krijgt), maar het feit dat ik steeds op het puntje van m’n stoel beland kan enkel betekenen dat ik méé ben. En dan is het overtuigend genoeg
Al is The Wire natuurlijk wel *****
Aha, is seizoen 6 hier ook al uit, of enkel in de UK?
Heb onlangs seizoen 4 gekocht en (weerom) in een ruk uitgekeken, en seizoen 5 heb ik ook al eens verlekkerend in mijn handen gehad in de Saturn, maar toch maar braafjes terug laten liggen – studentenbudgetten en thesissen enzo..
Ik vind het nog altijd ergens jammer dat Glenn Close ’slechts’ één seizoen meedraaide, want ik had het gevoel dat er nog veel meer spanning inzat tussen haar personage en Mackey. Al schijnt Whitacker inderdaad een meer dan waardige ‘vervanger’ te zijn.
Geheel terzijde, maar ik vind het nog altijd geweldig grappig om Michael Chiklis letterlijk als een soort baksteen te zien spelen in een vehikel als ‘Fantastic Four’.
Enkel in de UK vermoed ik. Ik kocht het samen met seizoen 5 via amazon.co.uk, aan een voordeliger prijs. close was idd goed, maar de confrontatie van chiklis en whitaker gaat verder en dieper, en zorgt voor enkele van de beste momenten uit de hele reeks, vind ik. ik denk niet dat ik chiklis al in iets anders heb zien spelen (ofwel kan ik het me niet herinneren), maar ik heb al eerder gelezen dat hem een carrière als b-acteur te wachten stond toen hij plots terug aandacht kreeg dankzij the shield…
De serie wordt behoorlijk onderschat en is daarom niet bij velen bekend. Dat maakt het eigenlijk alleen maar interessanter. Bij mij staat hij zeker in de top 3, naast The Sopranos en Lost.
Heb alle bekendere series als Prison Break, Heroes, etc. ook een kans gegeven, maar The Shield intrigeert meer. Vooral de donkere verhaallijnen en de stijl van filmen geven de serie net dat beetje extra. Helaas blijft het steeds (te lang) wachten op de release op Blu Ray en DVD. Maar als je nog aan de afleveringen moet beginnen kun je voorlopig met 5 reeds in de Benelux uitgebrachte seizoenen voort.