“So, you listen to me. Listen to me: Television is not the truth! Television is a God-damned amusement park! Television is a circus, a carnival, a traveling troupe of acrobats, storytellers, dancers, singers, jugglers, side-show freaks, lion tamers, and football players. We’re in the boredom-killing business! So if you want the truth… Go to God! Go to your gurus! Go to yourselves! Because that’s the only place you’re ever going to find any real truth.”
Deze week twee geweldige films gezien, die moeilijk verder uit elkaar konden liggen. De eerste is Sidney Lumets Network, nog zo’n 70′s classic die ik om een of andere onduidelijke reden nog niet gezien had. Een ding staat alleszins vast: er zijn weinig films die zo sterk volgestouwd zijn met memorabele quotes. Zeker al die hypegevoelige, cultureel ontwikkelde smart-ass mediawatchers die staan te trappelen om aan boord van het schip te springen zouden er goed aan doen om de film een paar keer te bekijken. En opnieuw. En nog eens. En er vervolgens lessen uit trekken. Deze mediasatire uit 1976 laat immers geen spaander heel van de televisie-industrie en is met z’n over elkaar struikelende ego’s, holle praat, gladde bullshit en overambitieuze pennenlikkers nog steeds zo relevant als maar kan.
De vertolking van Peter Finch als mad prophet Howard Beale is intussen legendarisch, maar wat mij betreft zijn de meest memorabele scènes voor Faye Dunaway en (vooral) William Holden, terwijl Robert Duvall en Ned Beatty zich ook niet onbetuigd laten in groteske bijrollen. Het is een film waarin wordt geleuterd aan een rotvaart (en soms net iets te veel van het goede), maar bij momenten is het scenario en acteerwerk ronduit geniaal. (****1/2)
Wie ook geniaal is, is Werner Herzog. Zijn Grizzly Man (2005) was de beste film die ik vorig jaar zag en Encounters At The End Of The World (2008), net iets minder beklijvend maar ook gevuld met die onmiskenbare Herzogtoets, is voer voor de eindejaarslijstjes. Voor deze documentaire trok de filmmaker naar McMurdo Station, een 
wetenschapscentrum op Antartica (iets dat blijkbaar nog geen andere regisseur gegund was), om terug te komen met materiaal dat voorbij gaat aan de klassieke mooie beelden over hobbelende pinguïns (alhoewel ze opduiken in een van de beste scènes van de film: zie onder) en dobberende ijsschotsen. In hoofdzaak wil hij vooral nagaan wat de mensen die er werken heeft bezield om daar rond te hangen, wat ze er hopen te bereiken, etc. Het resultaat is een resem interviews met figuren die niemand had kunnen bedenken. Linguïsten (op een continent waar geen taal gesproken wordt), biologen, kosmologen, fysici, loodgieters, allemaal komen ze aan bod, en de ene is al excentrieker dan de andere.
Toch zijn er ook heel wat visuele hoogstandjes, onderwaterbeelden vooral, waarbij je maar wat kan zitten gapen naar het scherm. Wat deze film echter vooral onderscheidt van andere docu’s, dat is de rol van Herzog. Die blijft niet op de achtergrond als objectieve man van de registratie, maar is van meet af aan aanwezig, als voice-over, maar ook als degene die vragen stelt waarbij je als kijker enkel kan afvragen hoe hij er in godsnaam bij komt, maar die voor de geïnterviewden helemaal niet zo vreemd waren. Het resultaat is, net als Grizzly Man, een soms humoristisch, verrassend en excentriek verhaal, verteld door een excentriekeling, maar ook over excentriekelingen die zich bewust onttrekken aan de maatschappij om op een kluitje taken uit te voeren die soms geen uitstaans lijken te hebben met wat doorgaans wordt verstaan onder nuttige bezigheden. (****1/2)
Een onvergetelijke scene, die de aanschaf al rechtvaardigt:
“But why?”
Twee aanraders van formaat, beide verkrijgbaar (op Play.com, bijvoorbeeld, waar ze Encounters verkopen in een versie met 3 uur bonusmateriaal) voor de prijs van een kebab met looksaus, een dame blanche of zo’n vieze mojito. Of een pakje sigaretten en een chocoladereep. De keuze is snel gemaakt.
NP: Rainer – Alpaca Lips
Net dat ‘But why’-fragment bekeken. Da’s inderdaad ‘n zeer aangrijpend stukje! Wist zelfs niet dat er zo’n einzelgängers bestonden!
Ik word dat stukje maar niet beu, prachtig dat hij dat heeft kunnen vastleggen. En voorzien heeft van die commentaar. Op youtube staan er ook een hele hoop grappige commentaren bij dat filmpje:
“The penguin knows he’s the chosen one. He’s been given a mission by god, that’s why he’s going to the mountains. He’s going on a journey. He was told by god to find the Angel Gabriel who is in the mountains and ask him what his next step is. It’s one big journey that will eventually lead to the penguin saving the world by defeating the anti-christ. This penguin could in fact be the reincarnation of Jesus Christ himself. Notice how his wings are spread out like a cross. He’s the chosen one!”
“I’m as mad as hell and I’m not going to take this anymore!”
Die moet ik zéker bekijken. Bedankt voor de tip!
Bij de beelden van pinguïn moest ik eerst lachen maar naar het einde toe net niet janken van ontroering.
[...] dit tweede fragment zijn we Boleuzia dankbaar. Ja eerst kwam er de grijns maar voor het filmpje afgelopen was, had de grijns plaats [...]
Op een vreemde manier snap ik het beestje perfect. Het gebeurt geregeld dat ik ergens heen wandel en me afvraag wat er zou gebeuren mocht ik gewoon verder zou blijven wandelen zonder doel of richting.