Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘sci-fi’

Herhaling: ik maak een lijst van films die ik zag in 2012, niet van films die verschenen in 2012. Aangezien ik zelden nog in de cinema geraak (dit jaar enkel voor The Muppets en Skyfall), betekent dat dus films opnemen en DVD’s kijken. Net als bij de boeken veel pulp en genrefilms in 2012. Weinig wereldcinema, weinig arthouse, weinig speciallekes. Veel DVD’s beginnen ongeduldig te worden. Het waren dit jaar 157 films, geloof ik. Vorig jaar nog 160, in 2010 nog 173 en meer dan 180 in 2009. Daarvoor nog meer, al waren er toen minder boeken en tekstjes. Aan dit tempo stop ik binnen vijftig jaar met film kijken.
Veranderde spelregel: waar ik films die ik al eens gezien had in het verleden weerde uit de lijst, houd ik ze nu erin. Eerlijk is eerlijk. Ook al betekent dat er een film in het lijstje staat die ik intussen al een keer of tien zag.

Voor de volledigheid nog eens de vorige lijstjes:

2008

1. American Movie (1999), Chris Smith
2. Capturing The Friedmans (2003), Andrew Jarecki
3. Cidade de Deus (2002), Fernando Mereilles
4. Das Leben der Anderen (2006), Florian Henckel Von Donnersmarck
5. No Country For Old Men (2007), Joel & Ethan Coen
6. 4 Months, 3 Weeks & 2 Days (2007), Cristian Mungiu
7. Sympathy For Lady Vengeance (2005), Chan-Wook Park
8. Requiem (2006), Hans-Christian Schmid
9. Snow Cake (2006), Mark Evans
10. Eastern Promises (2007), David Cronenberg

2009

1. Grizzly Man (Werner Herzog, 2005)
2. There Will Be Blood (Paul Thomas Anderson, 2007)
3. Entre Les Murs (Laurent Cantet, 2008)
4. Chungking Express (Wong Kar-Wai, 1994)
5. Before The Devil Knows You’re Dead (Sydney Lumet, 2007)
6. Deliver Us From Evil (Amy Berg, 2006)
7. Anvil! The Story Of Anvil (Sacha Gervasi, 2008)
8. 10 Rillington Place (Richard Fleischer, 1971)
9. When The Levees Broke: A Requiem In Four Acts (Spike Lee, 2006)
10. Het Nieuwe Rijksmuseum (Oeke Hoogendijk, 2008)

2010

1. Das Weisse Band (Michael Haneke, 2009)
2. Let The Right One In (Tomas Alfredson, 2008)
3. Two Lovers (James Gray, 2008)
4. Man On Wire (James Marsh, 2008)
5. The Chaser (Hong-Jin Na, 2008)
6. Encounters At The End Of The World (Werner Herzog, 2008)
7. Inception (Christopher Nolan, 2010)
8. Up In The Air (Jason Reitman, 2009)
9. The Ghost Writer (Roman Polanski, 2010)
10. Walkabout (Nicholas Roeg, 1971)

2011

1. I Saw The Devil (Kim Ji-Woon, 2010)
2. The Sunset Limited (Tommy Lee Jones, 2011)
3. Lilja 4-Ever (Lukas Moodysson, 2002)
4.  Sin Nombre (Cary Joji Fukunaga, 2009)
5. A Bronx Tale (Robert De Niro, 1993)
6. Rundskop (Michaël R. Roskam, 2011)
7. Inherit The Wind (Stanley Kramer, 1960)
8. The Fantastic Mr. Fox (Wes Anderson, 2009)
9. The Asphalt Jungle (John Huston, 1950)
10. A Single Man (Tom Ford, 2009)

En… 2012:

12am

1. 12 Angry Men (Sidney Lumet, 1957)
2. Paths Of Glory (Stanley Kubrick, 1957)
3. Eastern Promises (David Cronenberg, 2007)
4. Black Swan (Darren Aronofsky, 2010)
5. The Misfits (John Huston, 1961)
6. Drive (Nicolas Winding Refn, 2011)
7. The Sweet Smell Of Success (Alexander Mackendrick, 1957)
8. The Man From Nowhere (Jeong-Beom Lee, 2010)
9. Blue Valentine (Derek Cianfrance, 2010)
10. In The Line of Fire (Wolfgang Petersen, 1993)
11. Tinker Tailor Soldier Spy (Tomas Alfredson, 2011)
12. Winter’s Bone (Debra Granik, 2010)
13. Meek’s Cutoff (Kelly Reichert, 2011)
14. Pour Elle (Fred Cavayé, 2008)
15. Simon Werner à Disparu (Fabrice Gobert, 2010)
16. The Grey (Joe Carnahan, 2011)
17. Skyfall (Sam Mendes, 2012)
18. The Girl With The Dragon Tattoo (David Fincher, 2011)
19. Shane (George Stevens, 1953)
20. Super 8 (JJ Abrams, 2011)

Vanaf #8 of zo is de volgorde haast willekeurig. Bijna: Once Were Warriors (Lee Tamahori, 1994), The Dark Knight Rises (Christopher Nolan, 2011), The Avengers (Joss Whedon, 2012), Barney’s Version (Richard J Lewis, 2010), Paradise Lost 3: Purgatory (Joe Berlinger, 2011), Down To The Bone (Debra Granik, 2004), The Duellists (Ridley Scott, 1977)

Series: geen nieuwe grote ontdekkingen gedaan, maar S2 van Borgen was nog een stuk beter dan het eerste en S5 van Mad Men kwam na een wat trage start toch weer bijna aan het niveau van S4.

Read Full Post »

  • The Hunted (William Friedkin, 2003). Deprimerend ongeïnspireerde draak van een film, van de hand van een regisseur die tekende voor twee van de coolste films uit de jaren zeventig (The French Connection en The Exorcist). Saai verhaal, voorspelbaar, formule-actie en Tommy Lee Jones en Benicio Del Toro krijgen het zootje niet gered. (*1/2)(100)
  • In The Electric Mist (Bertrand Tavernier, 2009). Verfilming van het boek van James Lee Burke. De Bayou-sfeer en het koortsige van het boek zijn intact gebleven, terwijl Tommy Lee Jones de geknipte man voor de rol is. En toch blijft er weinig van hangen. (***)(101)
  • The Royal Tenenbaums (Wes Anderson, 2001). Dit zou een meesterwerk zijn. Ik begrijp alleszins waar de lof vandaan komt. Het ziet er allemaal erg charmant-excentriek uit en de humor is ook apart, maar na drie kwartier begint het z’n frisheid stilaan wel te verliezen. (***)(102)
  • The King Of Comedy (Martin Scorsese, 1983). Intussen was het al jaren geleden dat ik deze nog gezien had. Ik blijf erbij dat het, misschien na After Hours, de meest onderschatte film van de regisseur is. De Niro is werkelijk enorm op dreef en er zit zo goed als geen vet aan de film. (****)(103)
  • March Of The Penguins (Luc Jacquet, 2005). Een absolute must voor National Geographic-fans, deze docu over de jaarlijkse bedevaart van de keizerpinguïn. Mooie beelden, goeie constructie en nu en dan milde humor via verteller Morgan Freeman. (***1/2)(104)
  • [rec]² (Jaume Balaguero & Paco Plaza, 2009). Het is niet bijzonder cool om horrorfilms goed te vinden, en al helemaal niet om te dwepen met sequels, maar dit filmpje hoeft amper onder te doen voor z’n voorganger. Hetzelfde stramien wordt gevolgd – een en al claustrofobie met hier en daar een scheut gore en humor -, en het werkt 75 minuten lang uitstekend. Ik wou dat ik dit had kunnen zien als tiener. (****)(105)
  • American Teen (Nanette Burstein, 2008). Door sommigen bejubelde semi-documentaire over een aantal high school students die zich klaarmaken voor graduation. Maakt vooral gebruik van enkele stereotypes (de nerd, de atleet, het arty trutje, etc) en lijkt hier en daar oprechtheid te missen, maar het is zeker de moeite, al is het maar omwille van de talrijke momenten vol plaatsvervangende schaamte. Tieners denken werkelijk allemaal dat de wereld rond hun reet draait, en dat levert gegarandeerd werelddrama’s op. (***1/2)(106)
  • Dead Snow (Tommy Wirkola, 2009). Oorspronkelijk Død Snø, en dat is een titel die geweldig bekt. Maar niet half zo excentriek als het verhaal: een stel twintigers wordt in een afgelegen, ondergesneeuwd stuk van Noorwegen aangevallen door Nazizombies. Uhuh. Komt wat traag op gang, maar belandt uiteindelijk in een soort Braindead-scenario, met in het rond spattend bloed en afgerukte ledematen à volonté. Vermakelijk. (***1/2)(107)
  • Trouble The Water (Tia Lessin & Carl Deal, 2008). Documentaire over Hurricane Katrina die mooi aansluit bij Spike Lee’s When The Levees Broke. Aan de hand van hoe een koppel de ramp beleefde én filmde wordt een en ander verteld over rassenrelaties, de Amerikaanse geest, etc. Indringend, terecht bekroond met een van de hoogste prijzen tijdens het  befaamde Sundance-festival. (****)(108)
  • Equilibrium (Kurt Wimmer, 2002). Een film die meteen in het DVD-ciruit belandde. En eigenlijk valt dat wel te begrijpen, want het voelt regelmatig aan als een poor man’s The Matrix, terwijl het budget ook niet groot genoeg was om te zorgen voor betere special effects en decors. Nochtans best leuktige onzin. (**1/2)(109)
  • Blood Creek (Joel Schumacher, 2009). Goed gemaakt, maar zo saai als een patat. Geen idee waarom een talent als Michael Fassbender meewerkt aan dit soort projecten. Dan was Eden Lake tenminste nog effectief. (**)(110)
  • Inception (Christopher Nolan, 2010). Mja, toch wel de mindfuck van het jaar, deze hypergechargeerde, uit z’n voegen barstende sci-fi. Visueel totaal overrompelend en 140 minuten lang een bombastische beelden- en ideeënbarrage waarbij je hoofd begint te tollen (echt geen film om een stel kleine kinderen mee naartoe te nemen, zoals er gisteren wel een paar deden). Haast fysieke ervaring met minstens om het kwartier een what the fuck?-moment. Wat The Matrix een decennium geleden deed – de regels van het genre herschrijven en de lat een serieus pak hoger leggen – doet Inception nu ook, en dat zonder er ook meer sleet komt op het verschroeiende tempo. Die visuele overdondering is misschien ook wel het grootste nadeel van de film, want het gunt je gewoonweg niet de tijd om na te denken en na te gaan of er wel iets te voelen valt bij het verhaal (met z’n bedenkingen over verlies, droom vs. realiteit en herinneringen) en de personages. (****1/2)(111)

NP: Eli “Paperboy” Reed – Come And Get It

Read Full Post »

Ik heb me nog redelijk goed geamuseerd op het feest met de collega’s.

Daarna nog heel erg gecharmeerd door:

NP: Rudresh Mahanthappa & Steve Lehman – Dual Identity

Read Full Post »

Ik zag iets van Ewan McGregor en Scarlett Johansson. Niks mis mee. Let’s roll. Begint nog prima. Traag, gestileerd, doet wat denken aan Gattaca. Of nee: THX-1138. Ah fijn, dat belooft. Plots komt de boel in een stroomversnelling en verwordt de bijna zakelijke sci-fi tot een actiefestijn waarbij geld noch moeite gespaard wordt om zo veel mogelijk kabaal te maken. Ah, ’t is Michael Bay. Auto’s stuiteren als pingpongballen van links naar rechts, er worden stunts getoond waar die van Cirque du Soleil niet aan beginnen, en dat alles terwijl kapsels netjes hun vorm behouden en al. Er is veel, en er is te veel. (**)(13)

NP: John Lee Hooker – Burnin’

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: